To życie trzeba dożyć do końca,

nie dać się rozliczać cierpieniom.

Bez pakowania walizek,

bez pieczątek w paszporcie,

choć bilety dawno kupione -

uciekać nie zamierzam.

Zostanę w tym ubraniu.

Mimo wszystkich łez

i przegranych poranków.

Tutaj jest mój grób,

z tektury złożony.

Tu zostawię swoje imię -

wpisane kursywą.