Przejdź do komentarzyPomilczmy jeszcze
Tekst 8 z 27 ze zbioru: Nienakarmiony kraj
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2013-01-24
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1871

Pomilczmy jeszcze




Wrażliwość niczym powszedni chleb,

nie do końca docerowana łata samozadowolenia.


Tego dnia, w którym przylgnie do rąk

w najcichszym kącie domu,

sczerstwieje.


Ze wszystkiego, co jaśniejsze od prawdy,

zbudujemy nasze milczenie

i pamięć wyschnie na nowo;

cisza zbyt stara, aby się rozczulać.


Zapylamy mówienie donikąd;

dramat kochanków ślepnie na uboczu.



Można się już rozgościć.


  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Niełatwy, ciekawy wiersz. Bardzo zadziałała mi na wyobraźnię "nie do końca docerowana łata samozadowolenia".
Odczuwam w tym wierszu dużo miejsca na własną interpretację. Zatrzymałam się nad "wszystkim, co jaśniejsze od prawdy" i nad "pamięcią", która "wyschnie na nowo". Cisza między dwojgiem buduje napięcie, ale zaraz pojawi się pewnie rozmowa ("zapylamy mówienie donikąd").
avatar
Zbudować coś dobrego na gruzowisku starego to jak gadać z kimś o czymś wiecznie dookoła Wojtek - i donikąd.

Jakie wyjście proponuje podmiot liryczny?

Pomilczmy (patrz nagłówek). Taktowne milczenie umożliwia zgodną koegzystencję nawet przez dziesięciolecia
© 2010-2016 by Creative Media
×