Przejdź do komentarzyFragment numer 1.
Tekst 1 z 3 ze zbioru: Kartki z pamiętnika.
Autor
Gatunekbiografia / pamiętnik
Formaproza
Data dodania2013-03-23
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń2249

Uświadomiłam sobie przed chwilą, że nie potrafię krzyczeć w myślach. To trudne osiągnąć podniesiony głos w jednej ze zwykłych myśli. Przechadzam się w nich próbując osiągnąć to, co zamierzam, wykrzyczeć nienawiść; i nic z tego. Zamieram szepcząc, to boli nie mogąc robić w myślach tego, na co ma się ochotę. I nie pomaga nawet zamknięcie oczu. Niemoc pamiętam najdotkliwiej, to ona mnie uczy.

Patrze oczami niewidzącymi prawdy, ale tylko czasem; wszystko zależy od człowieka i jego bagażu. Czasem mamy jedną walizkę z maskami, czasem zdarza się ich więcej; małe, istotne pakunki.

Zapisując takie słowa można dostać efektu drżenia rąk, drżenia naturalnego. Tusz rozcierający niektóre słowa o naszą skórę. Niekiedy nie można go nawet zmyć.

Pomiędzy ciszą jest wiele barw, których nie dostrzegamy w tym ciągłym hałasie.

Nasz czas jest jak człowiek wędrujący przez miasto. Jest sam dla siebie, a w końcu i tak staje się całością.


  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Jeżeli jest to rzeczywiście kartka z pamiętnika, to pamiętnik jest niezwykle mądry, bardzo refleksyjny i głęboki w swej treści. Być może przez te emocje zagubiło się kilka przecinków; przed: próbując, szepcząc, nie mogąc, można. No i w "patrzę" zawieruszył się znak diakrytyczny.
avatar
Janko: Ten błąd zauważyłam po kilku godzinach i tak to prawda emocje czasem powodują zapominanie o przecinkach (zwłaszcza ostatnio), dziękuje :)
avatar
Wrzos10: Dziękuje :)
© 2010-2016 by Creative Media
×