Przejdź do komentarzy'Prawo moralne we mnie'
Tekst 27 z 44 ze zbioru: Język duszy.
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2013-04-04
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1343

Bus i tłok.

Duma z miejsca siedzącego,

Ludzki wysiłek na metalowych rurach oparty,

I jedna myśl: prawo moralne we mnie.

Starsza kobieta kolejnym zbędnym bagażem.

Myśl o ściany mej duszy się obija.

Jestem jej niewolnikiem.

Posłusznie wykonuję rozkaz mego sumienia.

Ciało odmawia posłuszeństwa.

Kultura w gniew słumiony się przemienia.

Prawo moralne we mnie o spokój się dopomina.

Kobieta siada na mym tronie.

Nienawiść do niej nasila się - szczerą awersją płonę.

Prawo moralne we mnie.



  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Zapasiony naród nie da rady stać,
a więc musi wszędzie siedzieć,
nawet na wózku inwalidy,
skąd już rzut kamieniem
do przymusowego leżenia,
a stamtąd - nogami do przodu - do wieczności.
Tłuszcz zarósł każdemu nawet serce.
O jakim prawie moralnym
W zapasionym narodzie mowa??
avatar
Skoro jedyną naszą strategią istnienia jest dzisiaj samopożarcie
© 2010-2016 by Creative Media
×