Przejdź do komentarzyDialog wewnętrzny
Tekst 22 z 74 ze zbioru: Szczęście
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2017-03-04
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń984

Podobno niebo jest bardzo daleko i raczej tam nie zdążę

Lecz w każdej chwili życia niezmiennie niebo trwa w mojej głowie

Co niesie jutra chłodny świt odkryje znów na nowo

Na ogół chyba lepiej żyć w zgodzie ze swoją głową

Piekło głęboko pod ziemią, dobrze ukryte, zakopane

Co rusz nachodzi mnie pewna myśl, że chyba tam nie dojadę

W czyśccu, jednym z odległych miejsc, tańczą anioły oraz diabły

W wiecznej wędrówce cichy sens wciąż nęci zapachem prawdy

Tysiące zapisanych ksiąg na wiele z pytań nie odpowie

A ja uparcie szukam raju bram w pełnej zagadek własnej głowie

Korowód myśli błękitnym snem wiruje w cichej dali

Jesteśmy wszak Wszechświata częścią, z osobna tacy mali

W każdej istocie ten sam Bóg magicznym głosem szepta

Powtarza cicho lecz uparcie że tylko miłość przetrwa

Co czujesz ty I co kocham ja w jedności Świata ogrzewa słońce

Niebo daleko podobno jest, za życia tam nie zdążę

  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
"...Lepiej żyć w zgodzie ze swoją głową." Zdecydowanie LEPIEJ :)
avatar
Piękne i sugestywne skojarzenia, związane z tajemnicą i sensem naszego życia i świata.
avatar
Wiersz przypomina mi obraz skończenia świata.
© 2010-2016 by Creative Media
×