noc i cisza w niej, zaburzona swojskim klekotem 

przejeżdżającego traktora. oho, myślę, ktoś 

nakradł drewna i przemyka się pod osłoną. 

a może nie mam racji, to wielki kaszaniciel 

naładował całą bitkę przedwiecznych arrasów, 

gobelinów tkanych najzłotszą z nici i wiezie do lasu, 

by tam zgniły, mech je obrósł i grzyb pokrył, 

aby stały się butwozą przykrego kształtu. 

zamykam oczy, ćwiczę zdolności jasnowidcze. 

choroba, rosną mi pod powiekami sęki, z łez 

wytrąca się żywica. a więc miałem rację, 

ktoś transportuje bogato zdobione tkaniny, 

postaci wyszyte na jedwabiach.