Przejdź do komentarzylubię kiedy poeta
Tekst 56 z 109 ze zbioru: Powierszam tobie
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2018-10-01
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń760

mój poeta podnosi z ziemi okruchy

rzuca gołębiom

rozmawia na klatce z babcią spod piątki

ten poeta zmienia życiorysy w wiersze

nie czyni rewolucji

nie wznieca fajerwerków


ma lampkę z żarówką i dioptrii za dużo

a puenty takie że do pięt

boli - trzeba poczuć życie

i świat poznać

ludzi


takich jak my

jak poety życiorys

w którym jest

brak

...




  Spis treści zbioru
Komentarze (8)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Zwyczajny, szary jak jesienne, słotne dni, poeta.
avatar
Zachwyciłaś nie tylko formą, ale przesłaniem. To również mój poeta. Po tytule spodziewałam się tetmajerowskiej teorii wrażeń, a tu jeszcze lepiej:)
avatar
Jeśli poeta żył tylko wierszem i nawet tego nie zauważył - wielkim Poetą był/jest, chociaż nikt z nas o nim do dzisiaj ani be, ani me
avatar
"Być poetą, znaczy być swoim własnym sędzią"
avatar
Dziękuję Wam bardzo.
avatar
Siermiężne lata, kiedy poeci przymierali głodem - chociaż, jak tutaj czytamy, bez rewolucji zmieniali życiorysy w wiersze - WRESZCIE MUSZĄ ODEJŚĆ W NIEPAMIĘĆ!!

Skoro Diego Maradona na swych nieśmiertelnych nogach zarobił tyle kasy...
avatar
trzeba świat poznać ludzi
takich jak my
jak poety życiorys
w którym jest brak ...

(cytuję z pamięci)

Brak jest stanem constans w życiorysie każdego poety. Pora to bez rewolucji raz na zawsze zmienić!
avatar
Pięknie i ciepło:) Aż chciałoby się rzec"poezja życia".Ukłony :)
© 2010-2016 by Creative Media
×