Przejdź do komentarzyEureka!
Tekst 83 z 121 ze zbioru: Blaski i cienie
Autor
Gatunekobyczajowe
Formaproza
Data dodania2019-05-14
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń129

Eureka!


Mówią, że człowiek szuka długo i daleko tego, co jest blisko, tuż pod nosem. W chwili goryczy potrafi narzekać i przeklinać los. Twierdzi, że diabeł przykrył ogonem i nie można tego znaleźć. Obrywa się wszystkim – winnym i niewinnym. Wzrok człowieka pada na daną rzecz, a jej nie widzi, brak ostrości wzroku. Brak światła! Ta prawda ma zastosowanie w aparacie fotograficznym. Dopóki przesłona się nie otworzy, błona fotograficzna nie zarejestruje obiektu.

Podobnie działo się w życiu Archimedesa, chciał dotrzeć do prawdy, przez wiele lat prowadził badania i powtarzał: Bóg jest moją światłością. Podczas kąpieli w wannie, zauważył, że jego ciało traci pozornie na wadze tyle, ile wynosi ciężar wypartej przez nie wody. A kiedy olśnienie dotarło do jego świadomości, to z wielką radością krzyknął: Eureka! (- co znaczy: Znalazłem!). Legenda głosi, że zdobytą wiedzę potrafił wykorzystać do zbadania korony królewskiej: czy jest wykonana z złota, czy ze srebra.

Uczeń w szkole chce dotrzeć do mądrości, chce znaleźć zrozumienie, jednakże często zapomina o tym, żeby prosić Boga o światło, aby dotrzeć do źródła. Wszak blaski ( sztuczne światła) tego świata stanowią przesłonę, która oddziela człowieka od mądrości.


Motto!

Otwierając oczy na światło nieba, wielokrotnie zawołasz: Eureka!


  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Dzięki, za przypomnienie tej opowieści z czasów starożytnych.
avatar
Znakomity tekst, znakomita pointa. Tekst daje kopa, ze się tak wyrazę. Dzięki za ten utwór. :)) Bajka37
avatar
dobry tekst .
Oczy do nieba
© 2010-2016 by Creative Media
×