Przejdź do komentarzyZagubiony Bóg
Tekst 17 z 20 ze zbioru: Mroczne uroczysko
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2019-09-15
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń94

już nigdy nie będę taka sama 

 

poza czasem 

poza przestrzenią 

dryfuję zanurzona w wieczności 

 

słyszysz ? 

nadaję S.O.S 

 

jestem bogiem 

zagubionym we wszechświecie 

stworzona z esencji nieśmiertelności 

odbijam się echem w modlitwach 

zamknięta w skostniałych ramach dogmatów 

 

czy kiedykolwiek odszukam siebie? 

czy kiedykolwiek odnajdziesz drogę do mnie? 

 

spójrz w swoje oczy 

a dostrzeżesz drogowskaz

  Spis treści zbioru
Komentarze (4)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Piękny i wzruszający wiersz. Przed pierwszym znakiem zapytania zbędna spacja.
avatar
A witam Cię, Assassin, po długiej chwili milczenia. Piękny wiersz... Coś mi uzmysłowił. ;)
avatar
Dziękuję :)
avatar
Dziękuję :)
© 2010-2016 by Creative Media
×