Przejdź do komentarzyWschód Słońca
Tekst 85 z 211 ze zbioru: Otwarta szuflada
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2020-01-29
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń421

Wschód Słońca


Człowiek woli wschód słońca od zachodzącego

Ono jest jak balsam z miodu i miłości

Dla całej ziemi ze swego dzbana nalewa

Kielich upojnego podarku z wieczności


Kto był po drugiej stronie globu i  grobu

I ujrzał Słońce w zmartwychwstałej po­sta­ci  

Ten nigdy nie zapomni dobra zwycięskiego

Niosącego odbicie z grzesznej połaci  

 

Narody witają misję dawnych pokoleń 

Co ciepłą strużką nieustannie szlak znaczą  

Tam Słońce świeci dla wszyst­kich co­ wierzyli

Że odwiecznie wschodzące szczęście zobaczą


  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Wprawdzie słonce nie jest wieczne, ale swiom boskim światłem, zbliża nas, do wieczności.
avatar
Oj tak!- dawne pokolenia drogę nam znaczą i są wciąż
w nas.
Wiersz ładny. Pozdrawiam.
© 2010-2016 by Creative Media
×