Przejdź do komentarzyAdrian
Tekst 2 z 2 ze zbioru: 2021
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2021-03-21
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń80

Kiedy byłem w ostatniej klasie podstawówki,

Popełniłem błąd i zaznałem jego skutki.

W szkole był chłopak niepełnosprawny psychicznie.

Innymi słowy, nie zawsze myślał logicznie.

Miał na imię Adrian i chciał zostać prezydentem,

Lecz perspektywy miał w rzeczywistości smętne.


Matka nie zgadzała się na szkołę specjalną,

Co też sprawiało mu rzeczywistość koszmarną.

Wielu innych uczniów się na nim wyżywało.

Mi zachowywać się tak nigdy nie przystało,

Acz jeden feralny raz zażartować chciałem

I na korytarzu plecak mu odebrałem.

Adrian czym prędzej chwycił plecak, by go wyrwać.

Wtedy tkanina tornistra zaczęła pękać.

Materiał rozerwał się ciut powyżej zamka.

W tamtym momencie zapadła nade mną klamka.

Lecz zniszczenia plecaka na celu nie miałem.

Za wszelką cenę, jak w `Dark`, cofnąć czas pragnąłem.

Nawet jeśli, przyszłość była już określona.

Z wnętrzności tornistra ziała dziura ogromna.

Przez tą sytuację zapadł na mnie strach blady.

Jak mam wytłumaczyć przyczyny tej szkarady?

Rzekłem Adrianowi, by nie mówił nikomu

I koledze, co obserwował po kryjomu.


Nazajutrz już o wpół do ósmej byłem w szkole.

Już zapomniałem o plecaku i matole.

Stanąłem przy płocie razem z moim kolegą

I dłuższą chwilę rozprawialiśmy nad Tibią.

Wtem spostrzegłem Adriana oraz matkę jego.

Dopadło mnie wspomnienie czynu haniebnego.

Adrian targał na plecach swój stary tornister,

A mi spodnie zmieniły się w pełen kanister.

`Co ty kurwa wczoraj zrobiłeś Adrianowi?` -

Wykrzyknęła matka ku mojemu strachowi

I rozerwanym plecakiem zaczęła machać.

Nie pozostało mi nic, tylko się rozpłakać.


Dalej płakałem, kiedy poszliśmy na lekcje.

Matka Adriana przyszła, by zgłosić obiekcje.

Zaklinałem się, że nic złego nie zrobiłem

I w geście desperacji krzesło przewróciłem!

Wydawało się, że wszyscy mi uwierzyli,

Lecz już na przerwie szkolne kamery sprawdzili.

Monitoring korytarza zarejestrował

Moment, gdy materiał plecaka się rozerwał.

Potem jeszcze kumpel pogrążył moją hańbę,

Tłumacząc się, że przecież tylko mówi prawdę.


Nader szybko nadszedł dzień zebrań z rodzicami.

Szkolny parking zapełnił się samochodami.

Moi wybrali się wspólnie i sam zostałem,

A w czasie ich absencji się masturbowałem.

Cóż mi zostało innego, a czasu krocie.

Serce zabiło znów mocniej przy ich powrocie.

Zapytałem taty, gdzie mama się podziała.

On na to odparł, że po plecak pojechała...

Nie wiedząc, co począć, wróciłem przed komputer.

Nagle spostrzegłem, że ojciec wyłączył router.

Wpadł do pokoju i odpiął z listwy peceta.

W tym momencie poszła się jebać w grze rozgrywka.

Moja postać w Tibii na serwerze została.

Przez najbliższą godzinę wpierdol dostawała.

Ojciec rzekł: `Na ciebie jest tylko jeden sposób.

Poczekamy jeszcze tylko na matki powrót.`

Kazał pójść do szafy i wybrać pas pod lanie.

Mogłem wziąć dowolny - wszystkie były te same.


Położyłem się poprzez kanapy oparcie

I w jej materiał z ekoskóry wbiłem kłykcie.

Zsunąłem do kolan spodenki oraz majtki,

Aby odsłonić przed ojcem gołe pośladki.

Położył poduszkę, bym mógł bardziej się wypiąć.

Chwilę jeszcze myślał, czy by mnie czymś nie przypiąć.

Nie myślał o innych wychowania sposobach.

Gdy byłem ready, położyłem pas na biodrach.

A dostać miałem dokładnie trzydzieści razów.

Oto cena plecaka w jednym z Leader Price`ów.

Była to podróbka z szyldem `Toni Hilfinger`.

Konserwatywny dom pochwaliłby Ratzinger.


Modliłem się wtem słowami:

`Wierzę w Ciebie, Boże żywy,

W Polsce jedyny, prawdziwy.

Proszę, by już nie pił tata.

Więcej nie dotknę siusiaka.`


Głośne plaśnięcia słychać było w całym domu.

Sąsiedzi nigdy nie powiedzieli nikomu.

Bywało, że ojciec sięgał po dyscyplinę.

Uderzenia były ciche, a pręgi sine.

Ponadto, znacznie głębiej wrzynała się w skórę.

Trudno było wtedy walczyć z potwornym bólem.

Ojca nie wzruszało, że jego syna boli,

A matka cicho nuciła `Codzienność` Goyi.

Potem zapytała, czy może też spróbować

I drugą dziesiątkę zaczęła aplikować.

Tandetny plecak sprowadził mnie na manowce,

A razy pasem po tyłku były stanowcze.

Zacisnąłem zęby i nie krzyczeć się starałem.

Aby łatwiej znieść ból, nóżkami też skręcałem.

Jednak pieczenie było coraz bardziej intensywne.

Wbrew woli, zacząłem wydawać jęki liczne,

Które stopniowo przeszły w ciągły krzyk oraz płacz.

Czułem, jakby do tyłka dobrał mi się żarłacz.

Trzaski i krzyki zmieniły się w żwawy dialog.

Lanie i szlabany tworzyły kar katalog.

Każde smagnięcie zostawiało palący ślad.

Gdyby ktoś mnie później wymasował, byłbym rad.

Spuchnięte pośladki paliły ogniem żywym.

`Następnym razem dostaniesz biczem prawdziwym.` -

Rzekł ojciec, skąd miałby go wziąć nie wyjawiając

I udał się w stronę drzwi, spodnie poprawiając.

`Następnym razem wejdź do szafy powąchać pas.

Poczujesz smród bólu, to odechce ci się w czas`.

Nim wyszedł z pokoju, jeszcze kopnął mnie w dupę

Oraz rzekł, że nie stać ich było na aborcję.

Z widoczną erekcją udał się do sypialni,

Gdzie czekała już matka - byli kuriozalni.


Po dłuższej chwili, odkąd skończyło się lanie,

Czułem ciepło oraz przyjemne pulsowanie.

Zamknąłem się w łazience, by obejrzeć ślady.

Sine pręgi miały charakter ciastowaty.

Przez tydzień mieniły się kolorami zorzy.

Nie ma chuja we wsi, jak mój tatuś batoży.


Szkoda, że nikt z tych, co w szatni tłukli Adriana,

Nie dostał, tak jak ja, na gołą skórę lania.

Musiałem dać mu plecak przy kolegów masie,

A także pocałować go przy całej klasie!

Tak kazała pedagog, choć trwała pandemia.

Ze wstydu marzyłem, by zapaść się w podziemia!

Później, w szatni Adrian obrywał rutynowo.

Wzięto mu rzeczy i kopano wyczynowo.

Mimo, że moja szczęka została złamana,

Postanowiłem stanąć w obronie Adriana.

Poleciłbym więc lanie każdemu rodzicowi,

Bo najlepiej uczy to, co po prostu boli.


  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×