Przejdź do komentarzyWiariuj!
Tekst 209 z 238 ze zbioru: Mioklonie
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2022-01-23
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń151

`W głowie jego ścierają się jakieś nieociosane bryły odczuwań i głazy niedopasowane myśli, a otarty z nich proszek sypie mu się w danej chwili przez usta. Niepowiązane pozornie, paradoksalne, przeczące sobie nawzajem, niemniej najprawdziwsze odłamki jego istotnych odczuć.`

Adam Ciompa - Duże litery


choć, co niełatwo przyznać,

wątpię w powodzenie ekeperymentu,

z uporem maniaka pozostaję niezmienny.


cybernetyzują mnie na siłę. staram się nie dać.

kwiaty podlewane wrzątkiem zachowują

swój kształt. mały Unabomber rygluje drzwi

chatki zbudowanej w samym sercu.

zimnego lasu.


inny zaś ja - to prymitywny sałdat (kiedy ogłoszę

rozejm, uznam, że wewnętrzna wojna o nic

jest, delikatnie mówiąc, bez sensu?)

rabujący co się da. pałacyk obraca się w ruinę.

trzeba wyzbyć się przemyśleń, refleksji,

refleksjadeł-widziadeł. równać w dół.


gdy zabraknie książek będziemy palić

szczapami z porąbanych drzwi, ram okiennych

(meble - już dawno wskoczyły w gorące fale).


kiedy i te się skończą - zdrewniejemy na amen.

rozrąbiesz mnie na parędziesiąt, ostrych jak kosy,

polan. zaskwierczy wytapiany, żywiczy tłuszcz.


później sama wejdziesz. powoli, ale bez zbędnej

kiczowatej majestatyczności. całopalna ty.


uśmiecham się patrząc ci w oczy.

w ogniu całkiem zdziczejemy?


w to trzeba wierzyć. nie porzucać tej myśli.

warować przy niej.




  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Bardzo na czasie jak dla mnie czytelny, świetny wizjonerski tekst.
avatar
Dziękuję serdecznie!
© 2010-2016 by Creative Media
×