Przejdź do komentarzyWiosenna burza
Tekst 5 z 14 ze zbioru: Ach, ta młodość
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2012-04-21
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń2606


Znowu mnie zaskoczyła

Wiosenna burza pierwsza!

Choć krótko się stroszyła

I szybko też odeszła…


Wyrwała mnie z zadumy,

Kazała mocno żyć.

Rzucając swe pioruny,

Wstrząsnęła moim BYĆ!!!


Nie chodzę już na palcach,

Gdy wiem, że burza blisko!

Lecz tańczę swego walca

Z rumieńcem na policzkach.


Me życie piękne wiosną,

Jeszcze piękniejsze latem.

Jesienią zaś urośnie,

Przed zimą będzie kwiatem!


Burzo, coś mi kazała

W życie zajrzeć radośnie,

Pozwól, bym cię zabrała

W moją drogę ku wiośnie.

  Spis treści zbioru
Komentarze (1)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
"Ja kocham burz początki maja..." /Tiutciew/

czyli jednak czasem trzeba piorunem grzmotnąć, żeby Poetka/Poeta wypowiedzieli się liryczniej, co Im w piersiach gra
© 2010-2016 by Creative Media
×