Tak zwyczajnie

po prostu

wyjść na drogę

i odejść —

byle gdzie,

byle dalej.

Zamknąć oczy,

nic nie mówić,

tylko iść.

Bo po co słowa —

rzucane

byle gdzie,

na wiatr.

Bo po co myśli —

męczące,

trujące.

Bo po co serce —

skołatane.

Bo po co

ja.