Tekst 164 z 164 ze zbioru: Promyk świtu
| Autor | |
| Gatunek | poezja |
| Forma | wiersz / poemat |
| Data dodania | 2026-02-23 |
| Poprawność językowa | - brak ocen - |
| Poziom literacki | - brak ocen - |
| Wyświetleń | 20 |

O Drodze Krzyżowej
Jezus na Golgotę dźwiga krzyż ciężki,
Niosąc w nim ludzkie nędze, porażki.
Pełen nadziei, że w krwawej ofierze,
Wszystko ożywi, w cudny kwiat zbierze.
Matka ogląda, łzy roni w boleści,
Jak Syn w wyzwolenie ludzkość wiedzie.
Ramiona rozciąga na wszystkie strony,
Wizerunek na chustce lśni w cudzie.
Stacja za stacją, dzieje poczęte,
Z cierpień pieśń nad pieśniami się rodzi,
Brama nieba otwarta w życie święte.
Ofiara miłości, niesie przesłanie,
W ranach Zbawcy nowe życie tryska,
Dar życia w zmartwychwstaniu ma spełnienie.







