Przejdź do komentarzyWędrówka
Tekst 165 z 167 ze zbioru: Promyk świtu
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2026-03-03
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń59

Wędrówka


Nadszedł czas ciszy Wielkiego Postu,

Wędrówki Drogą Krzyżową na Golgotę.

Mistrz Życia polecił pozbierać gwoździe,

Przeze mnie wykute w biegu przez głupotę.


Zbieram gwoździe rozrzucone i zbieram,

Coraz więcej, zdają się wzbudzać cierpienie.

Wciskają bez reszty w ciemne przestrzenie,

Jakby pragnęły rzucić na potępienie.


Wbijane w stopy, wbijane w ramiona,

Przez owe gwoździe, przez zaciągniętą winę.

Płynie Krew i ogłasza wybaczenie,

Zbawca mój na krzyżu umiera i ginie.


Tuż przy grobie stoję, z tablicą  INRI,

Kamień zatoczono, pieczęć położono.

Król na krzyżu, król panujący w śmierci,

Zło prysło, Jezusa triumf ogłoszono.



  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×