Balowałam u hetmana Jabłonowskiego

W pałacu zasłony płoną od słońca,

zaproszono mnie z przypadku,

bo ponoć kiepska ze mnie autorka.

Hetman zatańczył ze mną,

poszedł po książki,

rozmawialiśmy o sztuce.

Chwyciłam w usta buławę hetmańską,

wykonując szaleńczy taniec włosów.

W pierzynie okazało się, że to tylko sen.