Przejdź do komentarzyDokąd podążamy
Tekst 97 z 200 ze zbioru: Ojczyste kwiaty
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2018-03-31
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń277

Dokąd podążamy


Wiem skąd jesteśmy i dokąd podążamy

W wieczności trwa kokon doczesności

W fikcjach swego ego gałąź podcinamy

Tworząc burze i grzmoty w ciemności


Jak długo trwa życie – wciąż miłość  zwycięża

Przemienia świat  z wieczności przychodzi

W pokorze wiary i nadziei oręża

Okiem Opatrzności losy słodzi


Brniemy stale przez sypkie piaski pustyni

Przez  głąb czasu ku przystani prawdy

Nim doczesne słońce zgaśnie- serce dzwoni

By machinalnie nie czynić krzywdy


Wiem skąd jesteśmy i dokąd podążamy

Opuszczając kokon doczesności

W oka mrugnięciu skrzydła wiary wkładamy

Dając się poznać w krainie wieczności


  Spis treści zbioru
Komentarze (1)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Skąd jesteśmy i dokąd podążamy ? Bóg przez swoje spisane słowo udziela odpowiedzi.
© 2010-2016 by Creative Media
×