Przejdź do komentarzyNiby nie dramat
Tekst 22 z 103 ze zbioru: Dialog na dwa krzesła
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2018-05-10
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń660

PROLOG 


Co się zaczyna, ma i koniec. 

I nawet prolog zwieńczy kropka. 

Więc zamaszyście (kto zabroni?)! 

Pora rozpocząć pierwszą zwrotkę. 


ROZWINIĘCIE 


Uwijam się, by rzecz rozwinąć - 

czas rzeczywisty mnie pogania. 

Akcja, im bardziej dynamiczna, 

tym szybciej zbliża do zmierzchania 

faktów, mgnień, zdarzeń. Kres fabuły. 

Zostają puste krajobrazy, 

w których bohater nić rozwijał, 

zanim ów kres go unieważnił. 


Na pierwszym planie tylko cisza, 

bezczas - scenariusz się wypalił. 

Na kliszy... przecież nie ma kliszy - 

plan pierwszy znika. I co dalej? 


EPILOG 


Pamiętasz jeszcze, gdy wyznałeś...? 

Przyjęłam dźwięk z niedowierzaniem. 

Trudno uwierzyć - zapominam... 

Na końcu jest opamiętanie.

  Spis treści zbioru
Komentarze (10)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Jak zwykle u autorki, tekst dynamiczny,płynie, tryska,jak górska rzeka.
avatar
E. Stachura pisze "Życie to nie teatr..." więc ten oto przed nami "Niby nie dramat" - w wyraźnej przecież korespondencji do tamtego tekstu! - TAKŻE jakoś chce sobą ten przekaz potwierdzać... tylko w takim razie... co tu robią te dialogi na dwa krzesła (vide tytuł zbioru) z nami - Czytelnikami na milczącej na ogół tylko widowni??

Życie - bez dwóch zdań - JEST teatrem, a Ty - Dziewczynko/Chłopczyku - właśnie w nim tak przed nami i na naszych oczach "fajno" sobie pogrywasz.

/M. Lermontow: "Graj - lecz nigdy nie odgrywaj!"/
avatar
Dlatego ważne jest, by ten koniec nas nie zaskoczył!
avatar
Dziękuje za Wasze komentarze.

Emilio, uwielbiam Twoje dyskretne zaglądanie pod podszewki wierszy, tekstów... Twoje komentarze to perełki.
avatar
tak, tekst dynamiczny na wielki plus
avatar
dziękuje bardzo, Ewa :)
avatar
"Pamiętasz jeszcze, gdy wyznałeś...?

Przyjęłam dźwięk z niedowierzaniem.

Trudno uwierzyć - zapominam...

Na końcu jest opamiętanie."

super:)
avatar
Auroro, dobra wróżko, dziękuję :)
avatar
Chętnie, Pani Poetko:)
avatar
Pani Poetko, miło mi bardzo :)
© 2010-2016 by Creative Media
×