Przejdź do komentarzyGodzina w czerni
Tekst 3 z 4 ze zbioru: Dusza we mgle
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2010-12-08
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1617

Przyszła

Wcale nie znienacka

Ta czarna moja godzina

Którą dla zapomnienia

Utopię w kielichach

Czarnego gorzkiego wina


Życie tak moje przemija

Jak łza

Kropla słona gorąca

Życie płynie strumieniem

Serce zastyga kamieniem


I będę serce wstrzymywał

I będę duszę zalewał

Zdławione sumienie uwiążę

Do najczarniejszej chwili trzeźwienia

Wspomnę też czasem o tym

Że żyłem wśród tych co nie pili

Rzucając czarnym śmierdzącym błotem

Na czarny ciężar tej chwili

Czarnego zapomnienia


A gdy rankiem oczy otworzę

Przekrwione obolałe brzaskiem

Gdy ciężka hucząca głowa

Drżeć będzie jak liść na wietrze

Znów sięgnę po czarny puchar

Zniszczenia

Do zatracenia niebycia

To jest ta w czerni godzina

Rozbełtana dla zapomnienia

W strumieniach

Gorzkiego czarnego wina

Godzina upodlenia


Życie tak moje minęło

Jak łza

Kropla słona gorąca

Życie płynęło strumieniem

Serce zamarło kamieniem

  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Na pewno w tym wierszu są braki; na pewno przydałoby się go dopracować lub nawet nad nim ponownie popracować.
Jest jednak w tych strofach pewien ładunkowy ciężar, który nie pozwala ominąć go, tak sobie, obojętnie.
Swoista poezja duszy: obolała, chropawa, przytępiona. Mimo to - najprawdziwsza poezja :)
avatar
Wszystkie wiersze mówią o obolałej śmierci,z powodu uczuć.
© 2010-2016 by Creative Media
×