Przejdź do komentarzyWędrując w świetle wiary
Tekst 156 z 211 ze zbioru: Prowadzeni przez gwiazdę nieba
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2019-01-31
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń1531

Wędrując w świetle wiary


Jeżeli wiara to oko - pragnę je posiadać

Oglądać to co zasłona tajemnicą kryje

A jeżeli to ziarenko zdolne ziemią władać

Zmienić w kwieciste ogrody – to niech we mnie żyje

Jeżeli to wstępowanie w przestrzenne pokoje

Po stopniach wiary nad wiszącymi ogrodami

Odkrywanie myśli i spraw dających ostoje

Głaszcząc ożywczą rosę wzbudzonymi aktami

Jeżeli wiara to prostą drogą wędrowanie

Zapatrzenie i zauroczenie wielkim słońcem

Dla­cze­go nie przy­znać że takie postępowanie

Prowadzi w ofiarę ołtarza z pielgrzymim tańcem

Jeśli wiara to pędzel malujący widoki

Dając możność  poznawać obrazy w nurcie jasnym

A skroń przystrojona w natchnione myśli Opoki

Chce góry równać z dolinami w akcie miłosnym

Dotknięty mocą  porzucę strój zużytej gładzi

I przywdzieję nowe ubranie  z puklerzem wiary

Niech teraz biały anioł na spotkanie prowadzi

Biednego wędrownika podług skrzydlatej miary


  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Jeżeli wiara /rozumiana jako religia/ to

oko;

wstępowanie w przestrzenne pokoje;

odkrywanie myśli i spraw, dających ostoje;

prostą drogą wędrowanie

(itd., itd. - patrz kolejne natchnione nadęte frazesy)

TO GDZIE JEST TUTAJ W TEJ FRAZEOLOGII BÓG /BEZ KTÓREGO ŻADNA WIARA NIE ISTNIEJE/??

Wszelkie takie pseudoreligijne pienia ogłupiają ludzi, zamydlając jasny i prosty sens wiary:

kontakt z Bogiem.

Jeśli wędrujesz w świetle wiary (patrz nagłówek) i Bóg dla Ciebie jest jedynie Mgławicą Andromedy, to zaprawdę, powiadam wam, szkoda na to nóg.

To już lepiej skakać w zbiorowym tańcu św. Wita
avatar
Napisałam c i e b i e, ale edytor tekstu wiedział lepiej
© 2010-2016 by Creative Media
×