Przejdź do komentarzyZawsze za wcześnie
Tekst 8 z 9 ze zbioru: Początek
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2012-01-06
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1693

oswojeni ze śmiercią

w dwuszeregu stoją

odliczając

dni do jej nadejścia

pogodzeni z losem

szóstym zmysłem wyczuwają

czas spotkania

spakowane już walizki

dobrych uczynków

i małych grzeszków

stoją na progu życia

a ona złośliwe czai się za rogiem

szpitalnego łóżka

w małym  dusznym pokoju

przychodzi znienacka

podstępem wyjada resztki

sił zamrożonych na czas kryzysu

smaga po plecach zimnym szalem

i zaprasza do wspólnej podróży

w nieznane zakamarki wszechświata


na nią zawsze jest za wcześnie

  Spis treści zbioru
Komentarze (4)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Piękny wiersz, który mieści w sobie tysiące, miliony ludzkich historii... I jest puenta i niezwykła metaforyka. Brawo!
avatar
Dziękuję:-)
avatar
Swietny wiersz, poruszający w człowieku zakamarki czegoś, co wstrzasa...
avatar
Śmierć jest jedna z tych rzeczy na,które człowiek w swoim życiu nigdy nie będzie dostatecznie przygotowany...
© 2010-2016 by Creative Media
×