Erotyk o Stanisławie Żółkiewskim

W oczach jakiś blask, błysk.

Nie wiem jak nazwać to słowami.

Drżenie mych ust,

by powiedzieć to, co myślę.

Sława, chwała i uwielbienie,

półboskie me serce,

które łączy się z jego mądrością,

by już zawsze płonąć na niebie,

a zmierzch wszechświata go nie zgasi.

Dążenie w końcu wynagrodzone,

jesteśmy szczęśliwi w swej stałości.