Przejdź do komentarzySymfonia Tartaru (9. Fuga Legionu)
Tekst 10 z 14 ze zbioru: SONETY
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2017-12-25
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1322

9. Fuga Legionu


Na kolanach przez wieki czcze modły wznosicie...

Gdy światło wam przynoszę, dzień, który wam skradli,

wołam do was z Tartaru: powstańcie upadli!

Przed prawdą się chowacie, kiedy depczą życie!


Niech wam wyrosną skrzydła! Opadnie nienawiść.

Patrzcie, gdzie wzrok nie sięga, orła płonie znamię

i wasza jest potęga, ciemność was nie złamie.

Wielki Legion stworzycie pokonując zawiść.


Wasza jest  woda, ziemia, dla was są przestworza!

Zbudźcie się wszyscy naraz i pęta zerwijcie,

którymi was kiełznają, bredzą, gdy cierpicie.


Wasza jest wolna wola, ich jest wola boża.

Zatem od nich odstąpcie, albo w lochu gnijcie,

gdzie zębami zgrzytanie zagłusza dusz wycie.

  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Legionie, rewelacja. Przy okazji możesz ewentualnie w oryginale wykreślić przecinek ze środka przedostatniego wersu.
avatar
Niektórzy chyba pozostaną przy woli bożej. Wolność nie pociąga wszystkich. To trochę (może nawet bardziej niż trochę) jak z tą moralnością panów i moralnością niewolników u Nietzschego.
© 2010-2016 by Creative Media
×