Przejdź do komentarzyHej Jestem tu, w grobie
Tekst 232 z 229 ze zbioru: Różne teksty
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2022-01-10
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń156

Nie naprawię,

nie przebaczę,

zaległych słów,

nie wypowiem.


Odszedłem nagle.

To koniec.


Hej!

Jestem tu, w swoim grobie.


Choć szczerze mówiąc,

ciasnota w cholerę,

gdyż w urnie miejsca niewiele.


Pobiegał bym, lecz próżny trud.

Nie mam dupy,

nie mam wszystkiego.

Nawet nóg.


Samego siebie,

z grobu nie wskrzeszę.

Cud i marność,

tak dumnie zwany człowiekiem.

A jednak pytam, gdyż pytać warto.


Czy zanim zgasłem,

odnalazłem światło?

  Spis treści zbioru
Komentarze (4)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Trudne pytanie i tylko TY znasz odpowiedź.
avatar
Czy - gdy już zgasłeś - odnalazłeś światło
wiekuistym zwane? Czy i to .. szemrane?
avatar
To ekspiacja spóźniona o całe własnonożnie skopane życie, gdyż właśnie wywieszono twoją klepsydrę.

Leżę w grobie leżę
Marny człowiek-zwierzę
Ciągle piłem
Życie swoje
S...liłem
Czas tych zwierzeń
Przegapiłem
W Boga Ojca wierzę
avatar
Czy, zanim zgasłem, odnalazłem światło?

(patrz spóźniona refleksja)

Ale! W życiu!
© 2010-2016 by Creative Media
×