Przejdź do komentarzyNieodgadniona
Tekst 255 z 255 ze zbioru: Różne teksty
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2024-06-15
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń91

przytul obraz nim lustro rozbijesz

czeka na ciebie w srebrnej kołysce

szukałeś skrzydeł przez długie chwile

by znów szybować nad łąki czyste


wciąż pustą kartkę gdzie krawędź rani

pomaluj śniegiem białym wilgotnym

zauroczona złudnym balsamem

w nieświadomości zabierze troski


na pięciolinii nut przebudzenie

tam gdzie ostatnio dźwięki uśpione

czy znowu zabrzmią orkiestra zagra

nieodgadnioną jeszcze symfonię

  Spis treści zbioru
Komentarze (1)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Przytulanie obrazu /pieseczków, pluszaków/

z a m i a s t

żywych /z krwi i kości/ ludzi,

zapełnianie pustej kartki

(patrz tekst i tytuły)

z a m i a s t

działania na rzecz ludzi

J E S T

formą alienacji. Trudno być "odgadnioną", kiedy się zamykasz w kręgu nie podmiotów,

a

przedmiotów /obraz, kartka/
© 2010-2016 by Creative Media
×