Przejdź do komentarzyPaciorki
Tekst 31 z 52 ze zbioru: Lżejsze i przyjemne
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2017-02-28
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń876

Pioseka sprzed paru lat .


Ten   płomyk  w mojej duszy

Który tli się nie za bardzo

Babciu droga żeby nie zgasł

Naucz mnie różańca

Babciu droga póki żyjesz

Naucz mnie  różańca



Gdzie poległych są mogiły ?

A też gdzież ich nie ma  ?

Idąc lasem wypadało by uklęknąć

Babciu naucz mnie różańca

Babciu droga póki żyjesz

Naucz mnie różańca



Na  ten chleb codzienny trudny

Pełen troski i zmartwienia

By goryczą nie smakował

Babciu naucz mnie różańca

Babciu droga póki żyjesz

Naucz mnie różańca



Tyle kłamstwa i obłudy

Które patrzy prosto w oczy

By nie gardzić tymi ludźmi

Babciu naucz mnie różańca

Babciu droga póki żyjesz

Naucz mnie różańca



A gdy ciebie już nie będzie

W moim sercu pozostanie

Ta pamiątka co nas łączy

Jak  telefon między nami

Babciu droga gdzieś tam w niebie

My różańcem pogadamy


  Spis treści zbioru
Komentarze (4)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
"Instytucji" babci nie da się przecenić. U mnie babcia pachnie midodem, orzechami i chlebem z pieca...
Miłość do babci, to sekret naszej osobowości.
Wystarczy zamknąć oczy... babcia jest zawsze uśmiechnięta. I ma takie mądre spojrzenie.
Podobasie :)
avatar
Bardzo czułe struny w sercu potrąciłeś, przypomniałeś najstarsze, z kiedyś przeżytych chwil.
avatar
Tylko słuchając się mądrej Babci/ walecznego Dziadka, idziemy wartko, nie potykając się co i rusz o te własne nogi :)
avatar
Von knoedel ma racje,babci nie da się przecenić,zwłaszcza z chlebem.
© 2010-2016 by Creative Media
×