Przejdź do komentarzyTrzeba żyć
Tekst 31 z 35 ze zbioru: Z obserwacji życia
Autor
Gatunekpublicystyka i reportaż
Formaartykuł / esej
Data dodania2020-10-18
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń53

Trzeba żyć


Żyje wśród nas wiele osób, dla których życie nagle straciło sens. Żyją z dnia na dzień, nie czując gruntu pod nogami, nie wiedząc jak żyć. Żyją jak w malignie, zniewoleni problemami, dramatami, tragediami. Porażeni, sparaliżowani, zdruzgotani. Nieważne z jakiego powodu, ważne, że trzeba im pomóc się odnaleźć. Przekonać, że jest po co żyć... że warto żyć.

Poznałam właśnie taką osobę, z którą życie obeszło się bardzo okrutnie. Złamało. Próbuję jej pomóc. Mam nadzieję, że mi się uda.

Tutaj moje słowa są zbędne. Tutaj niech mówią za mnie słowa piosenki: „Trzeba żyć” — w wykonaniu Patrycji i Grzegorza Markowskich.

To jej dedykuję ten utwór. Ale również wszystkim tym, którzy odwiedzają moje strony, a których życie też mocno poturbowało... i ciężko im żyć.



Kochani, nie można inaczej, „trzeba wstać, otrzeć łzy...

TRZEBA ŻYĆ` (!) *


Świt w więzieniu mego ciała

Budzę się

Czuję jak me serce więźnia

Tłoczy krew, żeby wstać, żeby iść, żeby żyć


Kiedy ziemia drży

Drży też serce me

Kiedy płacze ktoś krzywdzony

Płaczę też


Trzeba wstać, otrzeć łzy, trzeba żyć


Trzeba wstać i wierzyć, że z więzienia ciała można wyjść

Trzeba wstać i wierzyć, że po drugiej stronie dobro jest

Trzeba żyć, to przecież Stwórca kazał sercu memu bić

Trzeba iść


Do moich rąk przychodzą nocą

Głodne psy

Ich skowyt szarpi me sumienie

Rani sny

Lecz trzeba śnić, trzeba być, trzeba żyć

Trzeba wstać i wierzyć, że z więzienia ciała można wyjść

Trzeba wstać, i wierzyć że po drugiej stronie dobro jest

Trzeba iść, to przecież Stwórca kazał sercu memu bić

Trzeba żyć


Trzeba żyć i wierzyć, że po drugiej stronie dobro jest

Zabierz mi wrażliwość na bezbronnych, strach i ból,

Muszę żyć, to przecież Stwórca kazał memu sercu bić,

Muszę żyć i wierzyć że, wierzyć że z więzienia ciała można wyjść


Trzeba żyć

daj mi okruch swego chłodu

pozwól odkryć w sobie spokój

trzeba trwać

pozwól we mnie życie wzbudzić

pozwól jeszcze mocniej poczuć

trzeba żyć

daj mi okruch swego chłodu

pozwól jeszcze mocniej poczuć…

Trzeba trwać.



Wierzę, że słowa tej piosenki podniosą na duchu każdego, kto tego potrzebuje. Że pozwolą zrozumieć, iż świat się jeszcze nie kończy. Że jest po co żyć... i być! Że każdego czeka jeszcze wiele dobrego w życiu... Musi tylko wstać, otrzeć łzy... i żyć!



Mam swój ulubiony dąb nad urwiskiem, do którego często się przytulam i czerpię energię... Wszystkim sponiewieranym przez życie ślę moc mojej pozytywnej energii.




* https://youtu.be/7lU9Axcy3NY

  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×